Posts

కోకిలమ్మ - శ్రీదాస్యం లక్ష్మయ్య

శ్రీదాస్యం లక్ష్మయ్య💐 కవిత సంఖ్య: 241 అంశం: కోకిలమ్మ  -  శ్రీదాస్యం లక్ష్మయ్య శీర్షిక: కూజితారావాల కొమ్మా *********** కిలకిలారావాల కోకిలమ్మ నీ పాట వసంతుని రాకను వచియించు నీనోట మేనిఛాయనలుపైనా నీగొంతున మెరుపు ప్రకృతి కాంత పరవశించు పసందైన నీపిలుపుకు కొంగొత్త చివురుల గాంచిన మది పులకింత కుహుకుహూ గానాలను పలికించదె నీనోట ఆమనిరాకను ముందే పసిగట్టే జ్ఞానధనం వరముగ పొందిన నీ బ్రతుకే ధన్యము చిరుకొమ్మన తులతూగుతు నినదించే నీస్వరం చిగురాశల వసంతాల మేలుకొలుపు నీగానం పలుకులోని మాధుర్యం చిలికించే సౌశీల్యం పరవశాన శిరసులూగి  నవపల్లవాల పల్లవించు కవుల కలాల కలవరింత నీవు  గానగంధర్వుల గానలహరి.. నీవు తేనెలూరుచుండు తేటపలుకునీవు కోకిలమ్మా... కూజితారావాల కొమ్మా

కోకిలమ్మ - వురిమళ్ల సునంద

వురిమళ్ల సునంద, ఖమ్మం అంశం:: కోకిలమ్మ - వురిమళ్ల సునంద శీర్షిక:: నీ జాడ ఎక్కడ..? కవిత సంఖ్య::288 ******** మంచు తాగిన గళాన్ని మౌనంగా సవరించుకుని కుహూ కుహూ రాగాలతో వసంతుని సాదరంగా ఆహ్వానించే వాసంతమా! గున్న మావి గుబురుల్లో దాగి లేలేత చివుళ్ళను మేసి మత్తు మత్తుగా  కొమ్మల ఊగుతూ ఓయ్ అంటే ఓయ్ అంటూ చిలిపిగా కూసే పంచమాస్యమా! ఆమనికి ఆనందంగా ఆహ్వానం పలికే పికమా!! ఎక్కడమ్మా నీ జాడ..? హరిత వర్ణపు చీర కట్టుకుని కలకూజితాలతో కిలకిలల రవాలతో మురిసి పోయిన వన దేవత ఒడిలో ఓలాలడాల్సిన వన ప్రియమా! ఎక్కడమ్మా ..నీ జాడ? అడవులన్నీ కాంక్రీటు వనాలై విస్తరిస్తుంటే మధుమాసంలో తలదాచుకునేందుకు చోటు లేక తప్పిపోయావా అనిమకమా! ఆకుపచ్చని వీణపై హరివిల్లు వర్ణాల గమకాలతో హొయలు పోవాల్సిన నీవు అడుగడుగునా విస్తరిస్తున్న ఎడారులలో బతకలేనని వలస పోయావా బతుకునే బలి చేసుకున్నావా... మానవ తప్పిదాలు క్షమించు శ్యామమా!  మేమంతా నందనవనాలతో స్వాగతం పలుకుతాం రావమ్మా రా !కుహూ రాగాల కోయిలమ్మా! మా ఎదనిండా నీ తీయని గానామృతాన్ని నింపిపో..

కోకిలమ్మ - మద్దెల ప్రభాకర్

అంశం: కోకిలమ్మ  -  మద్దెల ప్రభాకర్ శీర్షిక : గాన కోకిల ******** కొమ్మల చాటున దాగిన కోకిల కుహు కుహు అని పాడేవు నలుపంటు నవ్విన నీ ఒంటికే కానీ మధురమైన  గొంతుతో మైమరపించేవు వసంత కాలం రాగానే వలపుల పిలుపులు పిలిచేవు లేతమామిడి చిగుళ్ళు తింటూ చిలిపి చేష్టలు చేసేవు అనువుగాని చోట మూగనోము నోచి అదును చూసి రాగమాలపించేవు చేనుచెలకల్లోన చెమటోడ్చే రైతన్న నీపాట కొరకు  పరితపిస్తున్నారు. మా మనసు రంజింప మౌనము విడనాడి అలసట తీర్చగా ఆలపించగ రమ్ము ఎవరు నేర్పారమ్మ నీకీ గాత్రము ఆమనిని చూడగానే పరవశమొందేవు చిత్రమూ సాధనా లేకనే సరిగమలు పలికేవు తాళమేయకున్న లయ నీవు తప్పవు. గాన గంధర్వులు నీకు సాటిరారు గాన కోకిలంటూ   బిరుదును ఇచ్చేరు . ధన్యమేనమ్మా నీ పక్షి జన్మ మనుజమాత్రులయిన నీ సాటి రారమ్మ.

కోకిలమ్మ - యమ్ వెంకటలక్ష్మి

కవిత సంఖ్య : 128 అంశం : కోకిలమ్మ  -  యమ్ వెంకటలక్ష్మి శీర్షిక : కవికోకిలలు ప్రకృతికోయిల మధురస్వరం వసంత ఋతువు తదనంతరం మటుమాయమై అడపాతడపా అక్కడక్కడ ఆషామాషీ స్వరాన వినబడుతుంది ; 'నేటి కవిత' తోటలోని కోయిలలు ఏడాదిపొడవునా కాలచక్రపు కదలికకు స్పందిస్తూ ప్రతిస్పందిస్తూ, భూతభవిష్యద్వర్తమానాలలో విశ్వమంతా పరిభ్రమిస్తూ, కవిత్వాన్ని స్మరిస్తూమేల్కొని, కవితాలాపన చేస్తూనే వృత్తి ధర్మాలను నిర్వర్తిస్తూ, కవిత్వాన్నే మాట్లాడుతూ, కవిత్వాన్నే భోంచేస్తూ, కవితలనే కలవరిస్తూ పలవరిస్తూ ప్రతిక్షణాన్నీ కవితామయం చేస్తున్న ఈ కాలం కవికాలం- అవును ఇది మన నేటి కవికోకిలల కాలం!

కోకిలమ్మ - దారల విజయ కుమారి

కోకిలమ్మ  -  దారల విజయ కుమారి శీర్శిక :మనసు మౌనాలను తట్టిలేపే ******* రమ్యమైన రాగాలను రువ్వుతూ కొమ్మలమాటున కనపడకుండా..వినపడే కోయిల అనాదిగా..ఆమని నిండుగా ఆహ్లాదాన్ని నింపుతూ గురువు నేర్పని గమకాలతో వలపు తలపులను మనసు మౌనాలను తట్టిలేపే కోయిల సరాగాలు ఎడారి ఎదలలోనూ పచ్చదనాల ఒయాసిస్సులను మొలిపించే కోయిల ఎదలను మెలిపడుతూ.. జ్ఞాపకాలను కలియదిప్పుతూ పిలవకనే హృదయాంతరాల్లోకి చొచ్చుకుపోయే తన ఆర్ద్రతా గీతాలు జీవన కాలంలో...తప్పని శిశిరాలలో.. గాయపడ్డ హృదయాల తడినెరిగి ఆర్తి గీతాలను ఆలపించే ఆ నల్లని అందాల గొంతులు ఆ కుహూ కుహూల కూ.. కలతలున్నాయ్ చేజార్చుకున్న ఆనవాళ్ళున్నాయ్ అమ్మతనపు ఆవేదనలున్నాయ్ చైత్రపు గుండెలకోసం స్వాంతన గీతాలనిచ్చి చల్లగా మెల్లగా తరళిపోయే ఆమని వైభవాలు..ఈ కోకిలమ్మలు

కోకిలమ్మ - సుభాషిణి వెగ్గలం

కవిత సంఖ్య :77 అంశం :కోకిలమ్మ  -  సుభాషిణి వెగ్గలం శీర్షిక :ప్రకృతికి-కానుక రాలుతున్న పండుటాకులు ఆమనికి స్వాగతం పలుకుతూ లేలేత చిగుళ్లతో వసంత గీతమాలపిస్తున్నాయి మండుటెండల్లో ఆహ్వానించి ఇచ్చిన మావి చిగుళ్ల విందుకి మైమరచిన కోకిలమ్మ వీనుల విందైన అమృత గానాన్ని కానుకిస్తుంది ప్రాణం పోసిన ఆ బ్రహ్మే కోకిలమ్మ గాన మాధుర్యానికి పరవశించి మైమరచి పోయాడేమో తీపి రాగాల ఆ కోకిలమ్మకు నల్ల రంగు పులిమాడు రంగేదైనా వీనుల విందైన గాత్రాన్ని ప్రకృతికి కానుకగా ఇచ్చాడు

కోకిలమ్మ - కాసనగొట్టు స్వప్న.

అంశం: కోకిలమ్మ  -  కాసనగొట్టు స్వప్న. శీర్షిక: గాలిస్తున్నా... కవిత సంఖ్య: 226 ***********  రంగుతో ఒరిగేదేముందంటూ రాగాలతో రోగాలు పొగొట్టిన నేస్తానికై గాలిస్తున్నా... ప్రభాతమునే పచ్చనికొమ్మల దాగి కుహూ కుహూ అంటూ గొంతెత్తి దాగుడుమూతలాడే కోకిలమ్మకై గాలిస్తున్నా... తన గాత్రమాధుర్యంతో తనువు పులకరింపజేసి పరవశాల ఊయలూపే పక్షిచెలియకై గాలిస్తున్నా... మాయమైన తరువుల ఎడారిలో మానవతలు మరీచికై మొలచిన సెల్ టవర్లతో మూగబోయిన మిత్రురాలి రాగాలజోలకై మిడుకుతూ మిణుగురుపురుగునై గాడాంధకారంలో గాలిస్తున్నా...